Po jego wyjeździe Attyka podzieliła się politycznie na trzy części. Powstały silne stronnictwa skupiające ludzi z różnych terytoriów - mieszkańcy równin działali pod przewodnictwem Likurga, mieszkańcami wybrzeży dowodził Megakles, a góralom przewodził Pizystrat. Nie wiemy, niestety, jakie były różnice polityczne pomiędzy stronnictwami. W każdym bądź razie najsilniejszą pozycję z nich wszystkich osiągnął Pizystrat, któremu to udało się w roku 561/0 objąć władzę tyrańską, zastosowawszy uprzednio swego rodzaju podstęp. Pizystrat nie był władcą okrutnym ani partykularnym, bardzo zależało mu na realnym dobrze obywateli ateńskich. Dbał bardzo o piękno Aten, kazał rozpocząć budowę nowej świątyni Ateny na Akropolu i posągu Zeusa Olimpijskiego pod nią, upiększył dzielami sztuki także ateńską agorę. Powołał do życia tak zwane sądy objazdowe, czyli organy władzy sądowniczej przemieszczające się po całej Attyce i rozstrzygające spory - dzięki temu zwykli obywatele nie musieli już udawać się w sporach do Aten. Pod władzą Pizystrata Ateny rozwijały się świetnie - ceramika attycka była słynna na całą Grecję i zdystansowała produkcję koryncką. Także oliwa produkowana przez ateńskich politai znalazła ogromnie wielu odbiorców. Pizystrat ponadto wspierał sztukę, przede wszystkim poetów.