W latach dwudziestych VII wieku p.n.e. niejaki Kylon wraz z grupą sprzyjających mu arystokratów i zbrojnych próbował wtargnąć na Akropol i przejąć władzę tyrańską. Jego przedsięwzięcie skończyło się niepowodzeniem, przede wszystkim dzięki oporowi Megaklesa, jednego z najważniejszych aristoi wywodzących się z rodu Alkmeonidów. Kylon schronił się wraz ze swoimi poplecznikami w świątyni, dostał przyrzeczenie od Megaklesa, że jeśli z niej wyjdzie, to ujdzie z życiem - przyrzeczenia jednak nie dotrzymano i Kylon został zamordowany. Oburzyło to większość ateńskich politai i zadecydowano, że Alkmeonidzi muszą zostać wygnani z polis. W przyszłości wracali jednak do Aten bardzo często, równie często byli z nich ponownie wyganiani. W każdym razie, nawet mimo klątwy na nich ciążącej, i tak wielokrotnie odgrywali jeszcze bardzo ważną rolę w ateńskim polis. W roku 621 lub 620 Drakon, postać na wpół mityczna, dokonał spisania praw. Stało się to prawdopodobnie w wyniku akcji Kylona i mogło być podytkowane dążeniem aristoi do prawnego zabezpieczenia różnych działań oraz powstrzymania obywateli od wymierzania krwawych samosądów. Prawa Drakona mają sławę niezwykle okrutnych, w istocie wcale takie nie były, wpisywały się za to idealnie w moralność ówczesnej epoki.